‘Vergeet me’… geduld loont

Terwijl een deel van de wereld om mij heen toiletpapier hamstert, ben ik aan het werk. Mijn leven staat op het moment in het teken van deadlines. Niet alleen op mijn werk, ook zijn er strakke deadlines voor mijn opleiding ‘strategische communicatie’. Super boeiend, maar meer werk dan ik dacht. En er was een GROTE EN BELANGRIJKE deadline: het inleveren van het manuscript van mijn boek aan de uitgever. Bij het opschrijven van de laatste zin maakt mijn hart een sprongetje. Deze deadline kreeg alle voorrang en daardoor kan ik je vertellen dan míjn manuscript ‘as we speak’ ter beoordeling ligt bij ‘de redactie’. Spannend. Want wat vinden deze professionele beoordelaars van mijn bloed, zweet en tranen?  

Maar in deze blog zet ik eerst een stapje terug. Op mijn website en mijn sociale media lazen veel mensen al dat mijn boek een uitgever heeft gevonden. ‘Vergeet me’ (ja, dat is de titel!) ziet in november van dit jaar het levenslicht. De impact van dit nieuws valt moeilijk te beschrijven. Ik schiet van extase naar enorme trots en soms is daar ook de zelftwijfel. Een vriendin van me merkte op dat ik het talent bezit om van een droom die uitkomt een kleine prestatie te maken. Dat klopt, ik bezit groots talent! Gelukkig hebben de momenten dat ik de trots voel gloeien de overhand. Ik ga dit doen. Een boek uitgeven, ik Judith de Laat, ik ben auteur!

Van schrijven naar uitgeven

Om auteur te worden heb je geduld nodig. In dit geval ligt de schuld bij mijzelf, ik veranderde mijn droom: van een boek ‘schrijven’ naar een boek ‘uitgeven’. Dat betekende dat ik ofwel een uitgever moest vinden met genoeg vertrouwen om aan de slag te gaan met een nieuwe auteur. Of ik kon uitgeven in eigen beheer. Ik heb gewikt en gewogen. En ook trok ik mijn stoute schoenen aan en vroeg om hulp. Dat vond ik niet makkelijk. Maar ik stapte over mijn interne drempel en kreeg meer dan waar ik op hoopte. De hulp kwam van mijn collega (vrijwilliger bij Samen Sterk zonder Stigma) en auteur Ronald. Hij bleek bereid om mijn boek te voorzien van commentaar. Later kwam ik erachter dat hij voor zijn eigen uitgever, Godijn Publishing, vaker boeken beoordeelt. Gewapend met zijn feedback durfde ik het aan om te bellen met deze persoonlijke uitgeverij.  

Vier duimpjes omhoog

Mijn manuscript mocht ik toesturen ter beoordeling. Opnieuw begint het lange wachten. Vier lezers lazen mijn boek, minstens twee daarvan moesten het duimpje omhoog geven. Na enkele maanden volgde een uitnodiging voor een gesprek. ‘Wat betekent dat?’ Ik heb die vraag duizend keer gesteld, aan mezelf en aan anderen. Tijdens de prettige kennismaking met Elly Godijn heb ik mijn tong eraf gebeten om niet binnen vijf minuten deze vraag te stellen. Daarna dwong ik mijzelf de vraag wél te stellen naarmate het gesprek vorderde. Het antwoord gaf ze lachend: er zijn vier duimpjes omhoog, natuurlijk gaan we graag met je in zee. De vraag is jij dat wilt! Uitgeverij Godijn Publishing betrekt auteurs zeer actief bij het proces van uitgeven. Hélemaal in mijn straatje. Wat een match! Ik geloof dat ik op mijn stoel een klein vreugdedansje maakte. Op dat moment was de realisatie: mijn droom komt uit’ overheersend.

En sinds gisteren is het officieel: ik behoor tot de club auteurs van Godijn Publishing. Volgende week teken ik mijn contract. En mijn boek is verstuurd naar de redactie. Geduld blijkt ook nu het codewoord, afgewisseld met hard werken. Eerst is er de redactie, dan volgt er werk (voor mij) dan is er de eindredactie en opnieuw volgt er werk (voor mij). We gaan nadenken over een cover, een flaptekst en ik wil natuurlijk aandacht besteden aan een woord van dank. Dat alles neemt maanden aan tijd in beslag.

Save the date: 29 november

Ik ga dit proces niet alleen doorlopen, omdat ik behoor tot de auteurs die hun boek uitgeven tijdens het BOEK10 evenement. Tien Auteurs lanceren in Hoorn tegelijk hun boek. En met zijn tienen doorlopen we het proces van uitgeven. Superleuk omdat ik deze auteurs stuk voor stuk mag leren kennen. Nóg leuker omdat Ronald ook een boek uitgeeft tijdens dit evenement. En natuurlijk lanceer ik ook zelf mijn boek. Het eerste exemplaar is natuurlijk voor mijn moeder. Ik overhandig het haar in Heeswijk, haar geboorteplek en daar waar mijn fascinatie voor haar jeugd werd aangewakkerd. Dus ‘save the date’! Want wie niet in Heeswijk aanwezig is, kan vanaf 29 november ook mijn boek bestellen bij Bol.com. Vlák voor Sinterklaas! Komt dat even goed uit! 😉   

Op de hoogte blijven? Schrijf je in voor mijn nieuwsbrief en volg mij op Facebook.

2 antwoorden op “‘Vergeet me’… geduld loont”

  1. Gaaf Judith!!! Petje af!!
    Ook dat jouw droom een paar jaar geleden de mijne is geworden, toen ik nog op de zonovergoten Aruba woonde: een boek schrijven… ik kom gauw langs, zodra je weer tijd hebt natuurlijk en we weer veilig naar buiten mogen! Top! Je koormaatje uit Utreg, Marina

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *