Na het schrijven, het nieuwe normaal

Een boek schrijven is hard werken. En dan heb ik het niet eens over het schrijven van het verhaal. Het uitgeefproces is een traject op zich. Is dat echt een verassing voor me? Het antwoord laat zich raden: Nee, ik wist het. Voordat ik ergens aan begin, verdiep ik me in het proces, in wat er nodig is. Ik heb vele websites uitgeplozen, artikelen gescand en blogs gelezen die lijken op het blog wat ik nu schrijf. Mijn uitgever heeft tijdens onze kennismaking vertelt wat mij te wachten staat en probeerde misschien zelfs mijn enthousiasme in te dammen: ‘er is nog veel werk aan de winkel, Judith’. ‘Natuurlijk’, riep ik. Mijn hoofd dacht alleen: MIJN BOEK WORDT UITGEGEVEN.

Ik heb gelukkig geen probleem met hard werken (hoewel het soms wat veel is, naast een gezin, mijn werk, een opleiding én een sociaal leven 😊). De grootste uitdaging is voor mij het wachten. Geduld opbrengen is niet een eigenschap die ik van nature bezit. David Klaver (Hij lanceert tijdens het Boek10 event zijn roman De Bijbelsmokkelaars) omschreef prachtig de fase waarin het boek zich bevindt:

“Ik merk dat na het inleveren van het finale manuscript, net als de eerdere keren, het schrijfproces stilvalt. Remco Campert had het in dit verband ooit over ‘een merkwaardig niemandsland’; het verhaal is af, maar het boek niet…
…Het boek is een verwachting. Het is in aantocht, zijn komst kan worden aangekondigd. Het is een belofte die op inlossen staat.”
(Geschreven door David Klaver in de nieuwsbrief van Godijn Publishing van juni 2020)

Een belofte

Ik kan het niet beter verwoorden. Het verhaal bestaat al, het boek is in verwachting. Het ontwikkelt zich langzaam maar zeker. Mijn belofte is in de maak. En waar staan we nu? Vrienden en kennissen vragen me vaak om een update. Wat is er gebeurd in de afgelopen periode:

  • Voor wie het nog niet wist, ik lanceer mijn boek tijdens het Boek10 event van Godijn Publishing. Met tien schrijvers lanceren betekent ook dat je gezamenlijk het uitgeefproces doorloopt. We delen informatie, stellen elkaar vragen en hebben regelmatig contact. De bedoeling was dat we elkaar voor het eerst ontmoetten tijdens een schrijversbijeenkomst waar we tegelijkertijd onze auteurscontracten tekenden. Corona gooide roet in het eten. Zoom bracht uitkomst en ik tekende mijn contract thuis, mét champagne en gepaste trots.
  • Er is een lettertype gekozen voor mijn boek, tja ook dat gaat niet vanzelf. Hoe kíes je dat? Ik had er geen idee van, dus ik volg het advies op van de mensen die er verstand van hebben. Wat heerlijk dat ik me kan laten adviseren.
  • Voor iedereen die schrijft: LAAT EEN REDACTEUR MEELEZEN! Wat een heerlijkheid als de redacteur de puntjes op de i zet, uitvraagt wat iets betekent en ook taal technisch zijn of haar expertise laat gelden. Natuurlijk kweek je wat eelt op je ziel, maar wat een onbetaalbaar proces is dit. I Love it.
  • Mijn tekst kwam dus terug van redactie en dat betekent: herschrijven. Mijn grootste fouten (beginnende schrijvers, doe er je voordeel mee):
    • Voor en na een beletselteken komt een spatie, behalve als het een deel van een woord vervangt (ja, echt);
    • Shift-enters zijn verboden;
    • Witregels gebruik je alleen bij een echte ‘switch’;
    • Flashbacks starten op een nieuwe regel;
    • Als een flashback eindigt, start je een nieuwe regel.

Oké, ik bespaar je meer details, maar je begrijpt, ik voelde me een echte beginneling. Ik mag dan wel schrijven voor mijn werk, het schrijven van een boek is andere koek en ik heb nog veel te leren.

Hulp

  • Ik heb een laatste check gedaan op alle (historische) feiten en weetjes in mijn boek. Dat leverde onder andere een heel fijn contact op met een zeer behulpzame dame bij Alzheimer Nederland en opnieuw kreeg ik ook medewerking van de heemkundekring uit Heeswijk. Het is heerlijk om hulp te krijgen, zeker als mensen het als vanzelfsprekend ervaren om te helpen.
  • Voor de cover gaat er deze zomer een vormgever aan de slag, ik mocht daarvoor een mooie briefing schrijven en een aantal covers aanleveren die mij aanspreken. Ik weet dat vormgeven een talent is en ik hoop op een vrije interpretatie van mijn wensen. Spannend, en ja, geduld, geduld, geduld. Binnenkort weet ik hoe mijn boek eruitziet. Welke kleur ze krijgt, welk gevoel erbij past. Ik kan niet wachten.
  • Op mijn cover staat natuurlijk een flaptekst. Het voordeel van Boek10 is dat je met andere auteurs je schrijfsels deelt. Ik heb tien flapteksten van commentaar mogen voorzien (superleuk) en ik heb commentaar gehad op mijn tekst van de tien collega-auteurs (geweldig).
  • Last but not least, ik ben aan de slag gegaan met een eigen boeklancering op de plek waar een groot deel van het verhaal zich afspeelt, Heeswijk. Met dank aan uitgever (en tevens proeflezer) Philippe van Berne Media, mag ik op 29 november mijn eigen boek lanceren in de boekhandel Berne bij de abdij van Heeswijk. YES!! En óók met anderhalve meter afstand, kunnen daar heel wat mensen bij zijn. Dus houdt de nieuwsbrief of Facebook in de gaten en zet de datum alvast in je agenda!

Een boek schrijven was mijn droom. En aan het einde van het jaar wordt dat voor mij ‘het nieuwe normaal’. Ik heb dan een boek geschreven. Ik ben auteur, wat heerlijk dat ik daar hard voor mag werken.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *